تصفیه فاضلاب را می توان به سه نوع تقسیم کرد: روش فیزیکی ، روش بیولوژیکی و روش شیمیایی با توجه به عملکرد آن.
1 روش فیزیکی: از عمل فیزیکی عمدتاً برای جدا کردن مواد نامحلول در فاضلاب استفاده می شود و خواص شیمیایی در طول درمان تغییر نمی یابد. معمولاً جداسازی گرانش ، جداسازی گریز از مرکز ، اسمز معکوس ، شناور هوا و موارد مشابه مورد استفاده قرار می گیرد. روش فیزیکی درمان سازه ها ساده و اقتصادی است و در مواردی که حجم آب روستاها و شهرها زیاد است ، توانایی خودآزمایی قوی است و میزان تصفیه فاضلاب زیاد نیست.
2 روش بیولوژیکی: با استفاده از عملکرد متابولیک میکروارگانیسم ها ، ماده آلی حل شده یا کلوئیدی موجود در فاضلاب تجزیه و در مواد معدنی پایدار برای تصفیه فاضلاب اکسیده می شود. معمولاً استفاده می شود روش لجن فعال و روش بیوفیلم. میزان درمان بیولوژیکی بالاتر از روشهای بدنی است.
3 روش شیمیایی: این روشی برای تصفیه یا بازیابی مواد حل شده یا کلوئیدی فاضلاب با واکنش شیمیایی است و بیشتر برای فاضلاب صنعتی استفاده می شود. معمولاً انعقاد ، خنثی سازی ، ردوکس ، تبادل یونی و موارد مشابه از آنها استفاده می شود. روش درمان شیمیایی دارای اثر درمانی و هزینه بالایی است و بیشتر به عنوان پساب پس از درمان بیوشیمیایی برای درمان بیشتر برای بهبود کیفیت آب پساب استفاده می شود.