1. هنگامی که غلظت فاضلاب تصفیه شده زیاد است (مقدار CODCR از 5000mg/l بیشتر است) ، حالت عملکرد ریفلاکس پساب قابل اتخاذ است. نسبت ریفلاکس با توجه به شرایط خاص ، به طور کلی بین 50 ٪ تا 200 ٪ تعیین می شود. چرخش مؤثر نه تنها غلظت تأثیرگذار را کاهش می دهد ، بلکه باعث افزایش حجم تأثیرگذار می شود و از توزیع یکنواخت جریان آب در مرکز تصفیه و جلوگیری از پدیده های کوتاه جریان اطمینان می یابد. ریفلاکس همچنین می تواند از غلظت تأثیرگذار و نوسانات خشونت آمیز مقدار pH در راکتور بی هوازی جلوگیری کند ، به طوری که می توان واکنش بی هوازی را به راحتی انجام داد ، یعنی تقاضا برای قلیایی واکنش بی هوازی کاهش می یابد و هزینه دویدن نیز می تواند کاهش یابد. واکنش بی هوازی یک فرایند ظرفیت است و دمای پساب از آب تأثیرگذار بالاتر است. بنابراین ، هنگامی که دمای زمستان پایین باشد ، ریفلاکس نیز برای اطمینان از ثابت بودن درجه حرارت در راکتور مفید است و میکروارگانیسم های بی هوازی مجاز به حرکت در دمای مطلوب تا حد ممکن هستند.
2. دمای فاضلاب صنعتی عمومی دستیابی به 35 درجه سانتیگراد دشوار است و به گرمایش نیاز دارد (به خصوص در زمستان). بنابراین ، برای صرفه جویی در مصرف انرژی مورد نیاز برای گرمایش ، از یک طرف ، لازم است به حفظ گرما توجه کنید تا تا حد امکان از دست دادن گرما راکتور جلوگیری شود. از طرف دیگر ، لازم است بازی کامل به ویژگی های غلظت لجن بزرگ در راکتور و افزایش غلظت لجن در راکتور تا حد ممکن افزایش یابد. تأثیر دما را بر واکنشهای بی هوازی تضعیف کنید.
3 بیوگاز باید به موقع و مؤثر برداشته شود. فرآیند هضم بی هوازی پیریدین با تولید بیوگاز همراه است ، که می تواند لجن را تحریک کرده و تماس مخلوط فاضلاب و لجن را ترویج کند ، که یک طرف سودمند است. در عین حال ، حضور بیوگاز نیز نقش مشابهی در شناور خواهد داشت. هنگامی که بیوگاز سرریز شود ، بخشی از لجن به سطح مایع منتقل می شود و در نتیجه باعث تولید گله و افزایش محتوای مواد جامد معلق و کیفیت آب می شود. بنابراین ، یک حیاط گاز و یک هود جمع آوری گاز فراهم می شود و بیوگاز از دستگاه هضم بی هوازی بیرون می آید و یک منطقه رسوب کافی در مجاورت آب پساب برای اطمینان از کیفیت آب پساب باقی می ماند.
4. بار لجن باید مناسب باشد. به منظور حفظ تعادل سه مرحله از فرآیند هضم بی هوازی ، تشکیل و مصرف محصولات واسطه ای مانند اسیدهای چرب فرار متعادل است و از pH به دلیل تجمع اسید جلوگیری می شود. بار ارگانیک آب تأثیرگذار نباید خیلی زیاد باشد ، به طور کلی بیش از {1}}} 5 کیلوگرم CODCR/(kgmlss. d). با افزایش غلظت لجن در راکتور در حالی که یک بار لجن نسبتاً کم را حفظ می کند ، می توان بار حجمی بالاتری را بدست آورد. به طور کلی ، بار حجمی یک واحد هضم بی هوازی بالاتر از 5 کیلوگرم CODCR/(M3.D) است ، حتی تا 50 کیلوگرم CODCR/(M3.D) ، که بسیار بالاتر از یک واحد درمانی هوازی است.
5. برای محیط بی هوازی کاملاً زودرس. بدون اکسیژن یک پیش نیاز برای فعالیتهای طبیعی میکروارگانیسم های بی هوازی است و باکتری های متان باید در یک محیط بی هوازی مطلق مؤثر باشند. در فرآیند بلند کردن فاضلاب به واحد هضم بی هوازی و بازگشت آب ، لازم است تا حد امکان از تماس با هوا جلوگیری شود تا احتمال تماس با هوا به حداقل برسد. اگر در فرآیند جریان آب قطره آب یا آشفتگی وجود نداشته باشد ، مخزن تنظیم ، مخزن ریفلاکس و غیره باید پوشانده و بسته شود و از پمپ آسانسور گاز نباید برای بلند کردن فاضلاب استفاده شود. ساختار واکنش بی هوازی ترجیحاً در معرض تست محکم گاز قرار می گیرد تا از محکم بودن و نشت آن اطمینان حاصل شود.